Op een zolderkamer begonnen
Toen zijn werkgever Smit Interieurbouw failliet ging, koos Paul met twee collega’s voor de sprong in het diepe. Met een lening van zijn broer en een tweedehands tekentafel op een zolderkamer begon hij te tekenen. Bij Hans Anders, destijds nog een kleiner concern, kwam hij binnen voor wat klussen en zag hij iets wat anderen niet zagen.
“De winkels werden niet bepaald gestructureerd en efficiënt gebouwd. Ik dacht: dit kan honderd procent sneller. Tekening gemaakt, voorgelegd en we kregen groen licht. Vanaf dat moment zijn we eigenlijk nooit meer van elkaar verwijderd geweest. We groeiden mee met Hans Anders: van vijf winkels per jaar naar tien, op de piek deden we er vijftig. Naast de retail-opdrachten kwam er werk in andere hoeken: controlerooms voor de havens van Rotterdam, voor het GVB in Amsterdam waar de Noord/Zuidlijn werd gemonitord. Maar de kern is altijd interieurbouw gebleven, voor bedrijven die hun ruimtes niet alleen mooi maar ook functioneel willen hebben.”
Het moment om vooruit te plannen
Interieurbouw Heusden groeide door de jaren heen. Zijn twee mede-ondernemers zijn gaandeweg uitgestapt en Paul besloot zo’n acht jaar geleden toe te werken naar zijn afscheid. Het bedrijf was volwassen, opvolging binnen de familie was er niet en voor hem betekende dat het natuurlijke moment om vooruit te plannen. Hij stelde zijn managementteam een geleidelijke management buy-out voor.
“Dat plan kreeg vorm, maar in feite gooide Covid-19 roet in het eten. De risico’s werden groter om in te stappen. Daar had ik begrip voor, maar het verhaal stopte wel.”
Een tweede route, met Adagium
Het was voor Paul duidelijk dat hij andere opties moest overwegen. Op het moment dat hij dat met zijn accountant besprak, kwam Adagium ter sprake.
“Mijn accountant zei: ga eens met Adagium praten, dat is voor dit type traject de juiste partij. Ik kende ze niet, als ondernemer was ik niet bezig met corporate finance en overdrachten. Albert en Tom zijn hier toen geweest. Je kiest mensen uit waarvan je het gevoel hebt: daar kan ik op vertrouwen. Dat heb ik gezocht in Adagium, net zoals ik het bij mijn accountant heb gezocht.”
De juiste opvolger gevonden
Samen met Adagium werd het bedrijf voorbereid op het verkooptraject. Cijfers en administratie op orde, wat is de verkoopstrategie en wat zou een geschikte koper zijn? “Uiteindelijk vonden we iemand in mijn netwerk, een jongere ondernemer uit het vak. Een vakman pur sang. Hoewel zijn bedrijf kleiner is dan dat van ons, heeft het dezelfde familiaire cultuur. Als de cultuur past, wordt het traject zoveel makkelijker. Voor mij gaat het om balans. Ik heb veel ondernemers verzamelaars van geld zien worden. Dat is stressgevoelig en risicovol. Geld is belangrijk, maar dat het bedrijf toekomstbestendig wordt is veel meer waard.”
“Wij hebben mensen die met hun handen werken. Die hebben een vakman nodig die ze aanstuurt, iemand die een tekening kan lezen en op de werkvloer geloofwaardig is. Een frisse wind, jonger dan ik, met ambitie en oog voor detail. Hij let op dingen waar ik zelf niet meer naar kijk. Dat is precies wat dit bedrijf nu nodig heeft.”
Een sparringpartner die vooruitdenkt
Waar Adagium voor Paul vooral het verschil maakt, is in de combinatie van kennis en ervaring. “Ik dacht dat ik als ondernemer al veel had meegemaakt. Maar dit is een ander spel. De waarde zit erin dat Adagium weet welke stap er nog komt, omdat ze het al honderd keer eerder hebben meegemaakt. De financiële kennis, die knowhow is echt sterk. Maar daarbovenop komt het emotionele stuk. Dat is bij elke deal anders en dat onderschat je als ondernemer.”
Door het traject heen
Het traject combineren met de dagelijkse business viel zwaar. De markt zat tegen en ondertussen moest de productie gewoon doordraaien. Ook aan de tafel ging het niet altijd vlekkeloos: de koperskant zat scherp op de details, waar Paul af en toe moeite mee had.
“Je hebt iemand nodig die het overzicht bewaakt terwijl jij in het diepe staat,” legt Paul uit. “Op heel veel vlakken ging dat goed met Adagium. En op een aantal vlakken zoek je het samen, om tot the point te komen en de knopen door te hakken. Een verkooptraject is voor beide kanten een leertraject. Zo’n proces moet je samen doen.”
Rust voor de mensen, ruimte voor de toekomst
In juni 2025 werd een principeakkoord bereikt. In de maanden daarna volgde de afronding en werd het nieuws intern bekendgemaakt. In maart 2026 vierde Interieurbouw Heusden zijn veertigjarig bestaan, waarna de nieuwe eigenaar zich officieel voorstelde.
“We hebben iedereen ingelicht en ontvingen louter positieve reacties. Het bedrijf kan ook gewoon doordraaien en medewerkers, klanten en leveranciers weten waar ze aan toe zijn. Die rust voor de mensen, dat is voor mij belangrijk. Ik ben nu uitgestapt en draag geleidelijk kennis en kunde over. Over een paar jaar stap ik er volledig uit. Als ondernemer sta je veertig jaar lang vierentwintig uur per dag aan, dat zet je niet zomaar uit. Maar ik zie hoe mijn opvolger het oppakt. De kansen liggen er, de capaciteit is aanwezig en de cultuur blijft behouden. Als hij zijn moment pakt, gaat dit bedrijf groeien naar de volgende fase.”
Wat Paul andere ondernemers meegeeft
Tegen andere ondernemers die voor een soortgelijke stap staan, zou Paul twee dingen zeggen. “Als je niet durft te verliezen, zul je nooit iets winnen. Dat geldt voor het ondernemen zelf, je zult ervoor moeten gaan. En dat geldt ook voor een bedrijfsverkoop. Je moet de kansen zien en ze ook durven grijpen. Maar je hebt iemand naast je nodig die alles overziet en in jouw belang meedenkt.”
“En verder: alleen kun je harder lopen, maar samen kom je verder. Dat heb ik geleerd in al die jaren. Of het nu om je mensen gaat, om je klanten of om de relatie met je koper én overnameadviseur: je moet het onderhouden. Het gaat om de spullen en knullen, allebei.”
