Begonnen in magere jaren
Wim Verhoeven richtte het bedrijf op in 1987. Zijn zoons Bart en John kwamen er rond 2010 na hun schooltijd bij, eerst in loondienst en een jaar later als vennoten naast hun vader. Toen Wim uitstapte, zetten de broers de onderneming samen voort.
“We kwamen binnen midden in de crisis,” vertelt Bart. “Weinig werk en toch twee man extra op de loonlijst. Dat was aanpoten. In 2013 kregen we de kans om in één opdracht 352 woningen te renoveren. Voor ons was dat een gok, want met projecten van die omvang hadden we nog geen ervaring. Het pakte ontzettend goed uit en we leerden hoe je zoiets aanpakt. Vanaf daar zijn we steeds verder gegroeid.”
Inmiddels renoveert Verhoeven vier- tot vijfhonderd woningen per jaar, met een eigen vloot aan kranen en materieel. “Wij zijn zelf vaak bij het werk,” zegt Bart. “De lijntjes zijn kort, en dat spreekt opdrachtgevers aan.”
Nieuwsgierig naar de waarde
Het eerste contact met Adagium ontstond jaren eerder, zonder een duidelijk plan. “Een jaar of vier geleden vulde ik op de website van Adagium de waardebepaling in,” blikt Bart terug. “Ik was benieuwd wat ons bedrijf waard was. Tom Vestjens belde me op met de vraag waarom. Hoewel er geen verkoopplannen achter zaten, hebben we sindsdien altijd contact gehouden.”
Tom hield het contact warm. Medio 2024 verkenden de broers met hem voor het eerst of een sterke partner hun groei kon versnellen. Ze zaten met een partij aan tafel, maar zetten de stap niet. “We waren er toen zelf nog niet klaar voor,” zegt John. In de tussentijd bleef het onrustig in de branche, waar het ene dakdekkersbedrijf na het andere werd overgenomen. Begin 2026 lag de vraag opnieuw op tafel. Bart: “Misschien was het moment nu beter.”
Op gevoel gekozen
Zo kwam TEQTOR in beeld. De groep, onderdeel van investeerder Foreman Capital, brengt gespecialiseerde bedrijven samen in projectmatige dakrenovatie en -onderhoud. Verkoelen Dakspecialisten, DAKaccent en Innodak gingen Verhoeven voor. Waar het de eerste keer niet de juiste timing was, viel het nu met TEQTOR ineens op zijn plek.
“Het ging puur op gevoel,” legt Bart uit. “Wat voor mensen werken er, hoe kijken ze naar ons en laten ze ons de bedrijfsvoering zelf doen? Dat klikte vanaf het eerste moment. Ze kijken op dezelfde manier tegen dingen aan. De ondersteuning krijgen we vanuit Verkoelen in Weert, een steenworp hiervandaan.” John vult aan: “Ook prettig dat zij geen onbekenden zijn voor ons.”
Bekend terrein
Het tweede gesprek was meteen het dealmakinggesprek en in april lagen de afspraken vast. De ambitie was om voor de bouwvak te closen, maar dat bleek te krap. “Op die paar weken kwam het niet meer aan,” vertelt Bart. “In de vakantie konden de adviseurs nog sparren en alle lijntjes rechttrekken.”
Dat het proces zo soepel verliep, had ook een praktische reden. De advocaten aan beide kanten kenden elkaar al van het traject waarin Verkoelen aansloot bij TEQTOR. “Onze advocaat wist precies welke vragen er gingen komen,” legt Bart uit. “Hij wist hoe hij de bal moest terugkaatsen of iets net anders moest formuleren.” John: “Die advocaat had zijn huiswerk op orde.”
“De laatste twee weken richting de closing waren pittig, met veel afstemming op het laatste moment,” vervolgt Bart. “Tom zei achteraf dat hij nog nooit zo’n soepele overname had meegemaakt.”
Aanhalen en laten vieren
“De meerwaarde van Adagium zit vooral in de kennis van hoe je zo’n partij benadert,” zegt Bart. “Ze weten wat er gaat komen in zo’n proces. Waar je het kort moet houden en waar je het wat kunt laten vieren.” John vult aan: “Om zo’n traject zelf te doorlopen, dat gaat niet zonder ervaren adviseurs.”
Tom begeleidde het traject samen met overnameadviseur Roel van Houtum. “Met Tom en Roel was er een supergoede klik. We legden ons vertrouwen blind in Adagium en de advocaat. Zij hebben dit vaker gedaan en weten waar je moet kijken. We keken mee, zonder elk document tot op de letter te lezen. Anders zie je door de bomen het bos niet meer. Als er iets speelde, legden ze uit wat het voor ons betekende. En aan tafel stonden ze aan onze kant.”
Tijdens het traject hield John de operatie draaiende en richtte Bart zich op de overname. John: “Hierdoor was het overnametraject goed te combineren met de dagelijkse business.”
De wekker ging gewoon
Bij de notaris was het vooral een formaliteit. “Alle documenten waren al getekend. Even doorlopen, tekenen en champagne drinken,” vertelt Bart. “We zijn er allebei heel nuchter in.”
John: “De volgende ochtend ging de wekker weer. De toko moet doordraaien.”
Voor de medewerkers kwam het nieuws als een verrassing. “We hebben ze uitgelegd dat deze samenwerking juist kansen biedt. Iedereen ziet er de positieve kanten van in, ook klanten en leveranciers.”
Ruimte om los te laten
Wat de aansluiting de broers zelf brengt, is rust. “Niet meer van zes tot zes op kantoor en ’s avonds nog terug,” zegt Bart. “Met de ondersteuning vanuit de groep hopen we daar de balans in te vinden. Ze doen het stap voor stap en kijken waar onze knelpunten zitten, zoals calculatie en administratie. Het is een fijne club mensen, van hetzelfde soort. Als we samen in de kroeg zitten, is het ook gezellig.”
De komende jaren blijven Bart en John het aanspreekpunt van Verhoeven. “Dat glazen plafond moet weg, dat is de insteek. Dan kunnen we de groei maken die we voor ogen hebben. En we zijn jong, dus voorlopig blijven we meebouwen.”
Wat de broers anderen meegeven
“Neem een adviseur in de arm, een partij als Adagium,” zegt Bart. “Alleen red je het niet, er komen te veel juridische zaken bij kijken. In de onderhandelingen staan zij er net iets verder vanaf en weten ze wanneer het nodig is om er stevig in te gaan. Het kost geld, maar het is het waard.” John knikt: “Anders wordt het duurder, door de kleine lettertjes die je over het hoofd ziet of verkeerde beslissingen die je neemt.”
“En ga er niet met wantrouwen in,” besluit Bart. “Vertrouw op je adviseur. Je maakt het je anders onnodig moeilijk.”
