Van een flat naar een eigen huis
Voor het jubileumjaar dook Carolien in de geschiedenis van de Oase. “Het begon in een flat hier in Oss met twee kamers. Daarna kwam er een noodgebouw en uiteindelijk dit mooie pand.” De zes bewonerskamers zijn dankzij een gulle donatie warm ingericht.
Toch blijft de stap naar het hospice voor veel mensen groot. “Je weet dat je niet meer thuiskomt. Daarbij hebben mensen vaak een verkeerd beeld van ons, alsof we hier allemaal in het zwart zitten. Het is hier rustig, warm en fijn. Daarom zeg ik: kom eens kijken als je nog gezond bent. Dan zit er geen druk op.”
Daarnaast neemt de thuiswaaktak bij mensen die thuis willen overlijden een nacht of dagdeel over, zodat de familie even op adem kan komen.
Van IT-bedrijf naar hospice
Carolien kwam uit een heel andere wereld: ze was mede-eigenaar van een IT-bedrijf. “Ik heb al op vrij jonge leeftijd veel met ziekte en overlijden te maken gehad. Toen is er een zaadje geplant: als ik later groot ben, wil ik daar iets mee doen.”
Eind 2022 verkocht ze haar aandelen en kort daarna kwam de vacature van directeur-bestuurder op haar pad. “Voor mij komen hier twee lijnen samen. De Oase is ook een bedrijf, dat gezond moet zijn en blijven. Daarnaast is de mensenkant heel groot, en dat sprak me het meest aan.”
Een groot huishouden met z’n drieën
Met drie vaste krachten houd je geen huis draaiende dat nooit sluit. Daarom leunt de Oase op haar vrijwilligers, van zorgvrijwilligers en thuiswakers tot een kookclub die dagelijks vers kookt en tuinmannen die elke zaterdagochtend de tuin verzorgen. “Bijna allemaal zijn het mensen richting pensioen die nog iets willen bijdragen,” vertelt Carolien. “We zijn zuinig op ze: zonder vrijwilligers moeten we onze deur sluiten. Zelf zeggen ze vaak dat ze iets komen brengen maar ook iets mee terugnemen. Dat is de dankbaarheid van families die rustig afscheid hebben kunnen nemen.”
Aan de menskant
Frank Schuurmans van Adagium kent het huis van binnenuit. Toen de Raad van Toezicht een nieuw lid met een financiële achtergrond zocht, kwam zijn naam op tafel. “Ik heb direct ja gezegd,” vertelt Frank. “Hier voelt het warm en wordt belangrijk werk verricht, en daar besteed ik graag mijn tijd aan.”
Bij de voorbereiding van het jubileum kwam de naam van de Oase direct naar boven. “Bij bedrijfsovernames draait het naast het zakelijke aspect ook om de emotionele kant van een verkoop. Het werk van de Oase zit volledig aan de menskant. Het is dichtbij en we weten zeker dat het geld goed terechtkomt.”
Waar de subsidie ophoudt
Die zekerheid is hard nodig, want de bijdrage van het ministerie dekt de exploitatie niet. “Met alleen subsidie red je het hier niet,” zegt Frank. “Het is en blijft nodig dat er bedragen richting de Oase komen.” Intussen stijgen de kosten. “Je hoeft niet gestudeerd te hebben om te zien dat de energieprijzen de pan uit rijzen,” vertelt Carolien. “Toch schenk ik geen kopje koffie minder en gaat de verwarming geen graadje lager.”
Alles wat extra is, komt uit giften. Voor een huis dat draait op betrokkenheid, is een gift als die van Adagium broodnodig. Ook ondernemers in Oss dragen hun steentje bij, met het brood voor de maaltijden, het vlees en de koffiebonen. “Zij geven liever in natura dan geld waar ik toch weer die producten van koop. Daar ben ik heel blij mee. Zo verzamel je een kring van mensen om je heen die de Oase een warm hart toedragen.”
Met hart en ziel
Ondernemers die iets willen betekenen, geeft Carolien vooral één ding mee. “Elke euro die je geeft, wordt hier goed besteed. Er is geen overdreven luxe, alles is gericht op onze bewoners en vrijwilligers. Ons team kijkt niet op vijf minuten. Moet er nog een opname geregeld worden, dan zetten ze alles in het werk zodat iemand morgen kan komen.”
Een gift hoeft daarbij niet altijd uit geld te bestaan. “Kijk bijvoorbeeld eens wat er in een huishouden allemaal nodig is. Misschien zit er ergens een groenteteler die zegt: ik lever wekelijks een kist groente.”
Hospice de Oase steunen?
Kijk op de website voor de mogelijkheden om te doneren.
