De tijd vliegt: twintig jaar Adagium Een gesprek met oud-medewerkers

Han Galema – Mede-oprichter – 2006-2021
Blijft betrokken in adviesrollen en kijkt met trots terug op 20 jaar Adagium.

Mieke Aldenhuijsen – 2006-2011
Werkt nu als zelfstandig secretaresse na haar tijd bij Adagium.

Niels Ansems – 2014-2020
Startte zijn carrière bij Adagium, nu operationeel directeur BSU.

Demi van de Ven – 2020 (7 maanden)
Korte periode als Junior Overnameadviseur, nu Financial Controller.

Wat blijft er bij je hangen? Mooiste anekdotes

Mieke: “Voor mij is het vooral de dynamiek en spanning in de beginjaren. We wisten niet of we wel klanten zouden binnenhalen of we genoeg werk hadden. Maar dat gaf ook energie. En de sfeer op kantoor. Een klein team, alles moest nog echt op gang komen. Als binnendienstmedewerker voelde ik de spanning van de deals in de lucht, ook al zat ik niet bij klanten aan tafel.”

Niels: “De mooiste anekdote voor mij is iets wat Han altijd zei: ‘Problemen hebben stropdassen om, oplossingen niet.’ In het begin begreep ik niet precies wat hij bedoelde, maar ik pas het nu dagelijks toe. Zo heb ik geen eigen kantoor in mijn huidige werk, maar zit ik elke dag op een andere werkplek, midden tussen de mensen. Oplossingen ontstaan daar, niet achter een gesloten deur. Die is dus altijd blijven hangen.”

Demi: “Wat mij bijstaat, is vooral het emotionele aspect van dit vak. Ik kwam net uit de schoolbanken en dacht dat ik de theorie al kende, maar als je met ondernemers praat die hun bedrijf als hun kind zien dat vraagt om andere capaciteiten. Het managen van die emoties en het begrijpen van wat er speelt bij zo’n ondernemer heb ik bij Adagium geleerd.”

Han: “Het is moeilijk om specifieke momenten te noemen, maar op hoofdlijn was de kick aan Adagium dat niet alles vanzelf ging. Als ondernemer mag je fouten maken en successen vieren. Bij Adagium hebben we gelukkig meer successen kunnen vieren. Het ondernemerschap en de vibe die eronder zat, dat vond ik wel kicken. Wat me altijd heeft geboeid, is dat bedrijven in het MKB vaak echt de ‘kinderen’ zijn van de ondernemers. Die intimiteit voel je als je daarin mag stappen. Soms krijg je ze echt aan de lijn over dingen waarvan je denkt: ‘Ho, ho ho.’ Het maakt je verplicht om met volle eer en geweten te handelen. Dat maakt het werk inspirerend en echt.”

Hoe kijk je zelf terug?

Niels: “Ik zie vooral hoe mijn eigen ontwikkeling parallel liep aan de ontwikkeling van Adagium. In 2014 was ik groen achter de oren. Maar in die zes jaar heb ik een enorme versnelling doorgemaakt. De hectiek waar Mieke aan refereert, herken ik absoluut van de beginjaren, maar aan het einde van 2020 was dat echt anders. Er was intern meer rust, meer structuur en dat zorgde ervoor dat medewerkers konden floreren. Dat leidde tot betere resultaten. Mijn belangrijkste ontwikkeling? Het koppelen van proces aan inhoud. Dat heb ik bij Adagium echt geleerd en heeft mijn carrière een enorme boost gegeven.”

Mieke: “Ik zat wat verder vanaf de dagelijkse hectiek, maar ik weet nog goed hoe betrokken we werden bij de verhuizing van Boekel naar Veghel. We mochten meedenken in het proces van het nieuwe logo en de bedrijfsnaam. Het was bijzonder om deel uit te maken van zo’n grote verandering, en ik vond het tof dat we echt onderdeel werden van de groei van Adagium.”

Han: “Wat me altijd bijstaat uit de beginjaren is hoe we gewoon begonnen. We namen wat klanten mee, Thijs en Mieke sprongen aan boord als eerste medewerkers. Ik herinner me nog goed dat een klant tegen ons zei: ‘Het maakt mij niet uit hoe je het doet, als je het maar goed doet.’ Dat is altijd in mijn hoofd blijven zitten: ga gewoon aan de slag en het zal uiteindelijk wel lukken. Die instelling hebben we altijd vastgehouden bij Adagium.”

Demi: “Wat ik vooral heb geleerd, is hoe belangrijk het is om het volledige proces te begrijpen, van juridische documenten tot de kleine details die je niet vooraf bedenkt. Bij ondernemers draait het 24/7 om hun onderneming. Naarmate ik verder kwam in mijn carrière, begon ik die betrokkenheid steeds meer te begrijpen en toe te passen. In mijn huidige werk als financial controller kijk ik niet alleen naar omzet, maar vooral naar de achterliggende waarde van bedrijven en hoe ze op lange termijn succesvol kunnen blijven.”

De cultuur op kantoor

Mieke: “Wat mij is bijgebleven, is dat wanneer er een deal was gevallen, jullie ijs of bier haalden. En dat we die middag niet meer hoefden te werken. Successen vierden we dus echt samen. En we trokken ook samen op buiten kantoor, zoals zeilen in Friesland en op stap in Amsterdam. Dat versterkte die onderlinge band.”

Albert: “Het ene jaar gingen we in Nederland op pad, met partners erbij. Het andere jaar met het team naar een stad in het buitenland. Zoals de trips naar Dublin en Berlijn.”

Niels: “In het begin werkten we met bloktijden, later werd dat losgelaten. Er waren best wat wisselingen in het team. Pas toen Tom, Jon en later Frank erbij kwamen, ontstond meer stabiliteit. Ik heb daardoor veel met zowel Han als Albert samengewerkt, twee totaal verschillende stijlen. Dat gaf mij ‘the best of both worlds’.”

Demi: “Ik begon in coronatijd, dus ik heb een periode meegemaakt waarin we veel thuiswerkten en het contact vooral digitaal was. Han wist iedereen daarin wel scherp te houden, altijd direct en duidelijk. Het was wel echt een mannenteam. Als vrouw moet je daar niet te zacht in zitten en niet ieder grapje persoonlijk nemen. Er was altijd ruimte voor humor en geintjes, maar het ging nooit te ver.
We zijn ook eens samen naar Zaltbommel geweest voor kledingadvies. Dat ging over hoe je je als adviseur presenteert. Dat typeert wel de aandacht voor ontwikkeling.”

Han: “Wat ik altijd belangrijk vond, was: eerst lol in de bus, dan pas de koers. Je kunt wel hard werken, maar als je niet samen kunt lachen, kom je nergens. Natuurlijk kunnen alle grapjes wel, maar niet te veel op de persoon. Het mag nooit ten koste gaan van de sfeer op kantoor. Daar heb ik altijd voor gewaakt.”

Albert: “En dat is iets waar we altijd voor hebben gezorgd: een veilige werkomgeving. Iedereen moest zich vrij voelen om zich uit te spreken. Dat hebben we altijd bewaakt, ook in tijden van verandering.”

Niels: “De drie L’s van Albert (leuk, lonend en leerzaam) zijn altijd blijven hangen. Elk traject moet aan minstens twee van die L’s voldoen, anders is het geen succes geweest. Dat heeft altijd de basis gevormd voor hoe we werkten. En daar refereer ik nog steeds aan.”

Hoe zie je Adagium nu?

Han: “De kick zit voor mij in het feit dat Adagium stáát en dat jullie doorgaan. Het krijgt nu een andere invulling dan ik het destijds zou hebben gedaan, en dat is logisch. De markt is ook veranderd. Fusies en overnames zijn internationaler en formeler geworden. Soms mis ik daarin de ziel van een onderneming. Het gaat vaker over EBITDA dan over wat een bedrijf écht is. Maar ik ben trots dat Adagium wordt erkend in de markt en dat ik daaraan heb mogen bijdragen. Dat voelt als geslaagd ondernemerschap.”

Demi: “Ik volg het nog steeds. Laatst won Jasper een prijs, daar ben ik samen mee gestart. Dat vind ik mooi om te zien. Ook dat jullie als relatief kleiner kantoor tussen al die grote partijen zichtbaar blijven en prijzen winnen. Dat zegt iets. Mensen weten jullie te vinden en komen ook terug.”

Niels: “Wat ik vooral zie, is groei. In mensen, maar ook in positionering. De stap om Tom partner te maken vind ik een duurzame keuze. Daarmee bouw je niet alleen aan het bedrijf, maar ook aan continuïteit en cultuur. Ik heb de ontwikkeling en professionalisering van dichtbij meegemaakt. En ik zie dat het staat. Adagium wordt herkend in de markt en krijgt het vertrouwen om grotere deals te doen. Dat komt niet vanzelf, daar moet je gericht naartoe werken.”

Mieke: “Ik volg de markt zelf niet meer actief, maar ik zie wel hoe jullie je positioneren. Vanaf het begin wilden jullie de bondgenoot van de ondernemer zijn. Je niet blindstaren op de prijs, maar gaan voor de beste deal en voorwaarden voor de klant. Die mindset zat er toen al in. Mooi dat klanten dat nog steeds waarderen.”

Terugkijkend en vooruit

Demi: “Het was misschien niet voor de lange termijn mijn plek, maar ik kijk er wel heel positief op terug. Het is een bijzondere tak van sport, waarin zakelijk en persoonlijk continu samenkomen. Dat maakt het uniek. En daarom blijf ik het ook met interesse volgen.”

Niels: “Voor mij persoonlijk is het simpel: ik ben dankbaar voor de kans die ik hier heb gekregen. De ontwikkeling die ik heb doorgemaakt, heeft mijn carrière een enorme boost gegeven. Zakelijk én persoonlijk. Dat neem ik altijd mee.”

Mieke: “Dat we hier met z’n allen weer aan tafel zitten, zegt eigenlijk al genoeg. Je mag trots zijn op wat er in twintig jaar is opgebouwd.”

Han: “Twintig jaar. Time flies. Ik ben benieuwd wat de komende twintig brengen. Als Adagium onderscheidend en herkenbaar blijft, en die paar kernwaarden vasthoudt, dan is er altijd markt. Dat wens ik jullie van harte toe.”