Brood- en banketbakkerij Vermeulen & Den Otter bestaat ruim 90 jaar. Aan het hoofd van het familiebedrijf staat Bas Vermeulen, hij vertelde zijn verhaal in het boek ‘Ons Verhaal II‘.


“Het ondernemen zit mij in het bloed”

Brood- en banketbakkerij Vermeulen & Den Otter is een begrip in bakkersland. Bas Vermeulen is de derde generatie die het familiebedrijf runt. In 2018 vierde het bedrijf haar 90-jarige bestaan. Waar de liefde voor het bakkersvak van generatie op generatie doorgegeven wordt, blijkt Bas juist ook een rasondernemer te zijn.

De familie Vermeulen heeft een rijke geschiedenis in het bakkersvak. Bas vertelt: “Mijn overgroot opa had een bakkerij in Wanroij, welke door de broer van mijn opa werd overgenomen. Mijn opa, Henk Vermeulen, wilde ook graag zijn eigen bakkerij runnen. In 1928 kocht hij een bakkerij in Vlijmen, op de plek waar wij vandaag de dag nog steeds zitten. Destijds liep er nog een paard in de bakkerij die alle machines draaiende hield. Na de overname stuurde mijn opa het paard met pensioen en legde elektriciteit aan. Met trots verkocht hij brood met het etiket: ‘1ste elektrische bakkerij van Vlijmen’. In de jaren ’50 zijn mijn vader Kees en zijn broer Piet in de bakkerij gaan werken. Enige jaren later namen zij de zaak over van opa. Eind jaren ’70 openden zij in Den Bosch een bakkerswinkel. Nadat oom Piet weduwnaar was geworden, besloot hij om uit het bedrijf te stappen. Mijn vader zette het bedrijf alleen voort”.

Zelf begon Bas medio jaren ’80 met werken in de zaak. Bas: “Vervolgens werd ik in 1988, op mijn 22ste, medevennoot in het familiebedrijf. Mijn vader had net de omzet van een grotere bakkerij overgenomen en daarom ben ik thuis in de zaak gaan werken. Die beginperiode was wennen. Mijn vader had altijd een duidelijke visie; zoals hij het wilde, gebeurde het ook. Ik was jong, zat vol energie en had eigen ideeën. Dat botste in het begin weleens. Gelukkig vonden we elkaar toch, maar pa trok zich vrij kort na mijn toetreden in de zaak al terug. Hij kwam alleen nog hand-en-spandiensten verrichten. Mijn vader besloot in 1993, op zijn 60ste, ook financieel uit het bedrijf te stappen. Hij bleef nog wel oproepbaar voor noodgevallen. Mijn vrouw Angelie en ik zijn verdergegaan met het familiebedrijf”.

Vermeulen Den Otter - Adagium Corporate Finance

Het familiebedrijf

Twee broers van Bas werken ook in de bakkerswereld. “Mijn oudste broer en zijn vrouw hadden een bakkerij in Den Bosch en nu nog in Heusden. Mijn jongste broer runt een bakkerij in Heusdenvesting. Zij hadden als kind duidelijk voor ogen om bakker te worden en zijn typische bakkers. Onze ouders wilden ons graag verder helpen, maar met name mijn moeder was er voorstander van dat ieder zijn eigen zaak runde. Vandaar dat pa de winkels in Den Bosch en Heusden had overgenomen, zodat mijn broers die konden overnemen. Mijn moeder had sterk de gedachte dat het voor de familieband beter was als wij apart van elkaar zouden ondernemen. Zelf heb ik ook mijn bakkers diploma’s behaald, maar ik ben veel meer de ondernemer. Het was mijn ambitie om het familiebedrijf verder uit te bouwen. In 2009 heb ik banketbakkerij Den Otter overgenomen, waardoor we enkele winkels en zestig medewerkers erbij kregen. Sindsdien dragen we ook de naam Vermeulen & Den Otter. Dat was overigens ook het moment dat mijn vrouw besloot om te stoppen met werken. Ze heeft al die jaren in de zaak gewerkt, maar verlegde de focus volledig naar het gezin. We hebben vijf kinderen, waaronder twee tweelingen”.

Bas vertelt: “Veel mensen hebben met plezier voor mijn vader gewerkt. Hij is een hele sociale man. Dat probeer ik ook te zijn. Ik heb wel geleerd dat je met iedereen goed moet zijn, maar niet met iedereen vriendjes moet worden. Op een gegeven moment merkte ik dat medewerkers steeds meer met futiliteiten naar mij toe kwamen waardoor ik met de details van de dag bezig was. Ik was te vaak brandjes aan het blussen. Door meer vooruit te gaan plannen heb ik meer controle gekregen en is het bedrijf beter gaan draaien. De werkdruk voor mijzelf en alle medewerkers was ook beter te verdragen. Door beter te organiseren presteerde het bedrijf beter”.

Terugkijkend naar het moment van de bedrijfsoverdracht tussen 1988 en 1993 stelt Bas: “De bedrijfsovername verliep goed. Mijn vader gaf mij alle ruimte om het zelf te gaan doen. Ik had ook het zelfvertrouwen dat het zou slagen. Hij is gestopt en heeft zich er ook geen moment meer mee bemoeid. Mijn moeder vertelde weleens dat er veel gelijkenissen waren met het moment dat mijn vader de zaak overnam van opa. Hoewel er zo nu en dan discussies waren, was mijn vader wel trots op wat er bereikt is. Zo ging dat vroeger tussen mijn vader en opa ook”.

Ondernemen levert energie op

Het enthousiasme en ondernemerschap straalt van Bas af. “Ondernemen staat bij mij bovenaan”, stelt Bas. “Dat was zo en dat zit er vandaag nog steeds in. Daarbij besef ik mij ook al te goed dat wanneer ik een verkeerde keuze maak, dit impact kan hebben op onze honderd medewerkers en gezinnen. Zeker in tijden van crisis. Desondanks ben ik ervan overtuigd dat wanneer je een onderneming wil leiden, je snelle beslissingen moet nemen. Als je te lang wacht ligt het beslissingsmoment niet meer bij jou en kun je alleen maar volgen. Om in control te blijven neem ik de regie in handen. Dat is iets dat ik in de loop der jaren geleerd heb. Ik blijf ook naar nieuwe impulsen zoeken, dat is het mooie van ondernemen. Dat zit in het najagen van kansen voor autonome en strategische groei, maar ook in het opzetten van een nieuwe Brownies & Downies zaak in Zuid-Afrika met mijn dochter. Dat hebben we enkele jaren geleden opgepakt en dat leverde mij ontzettend veel energie op”.

Het opvolgingsvraagstuk speelt op dit moment nog geen rol binnen Vermeulen & Den Otter. Bas: “Mijn zoon heeft een tijd op het kantoor gewerkt. Hij had het idee om het bedrijf op termijn over te nemen. Na het volgen van enkele trainingen en assessments kwam hij tot het inzicht om het niet te doen. Wat voor mij prima is, want het belangrijkste is dat mijn kinderen gelukkig zijn. De komende jaren blijft mijn focus liggen op het leiding geven aan het bedrijf, combinerend met het feit dat af en toe oppassen op de kleinkinderen ook erg leuk is”.